2008

Het land waar ik op loop, hoe bewaar ik dat.

Het land is een schuilplaats geworden voor mijn dromen die niet meer gedroomd kunnen worden. Noodgedwongen doe ik mee aan broodnodige concessies.

Het land vertelt mij een ander verhaal. Zij roept herinneringen op. Herinneringen aan wie ik in wezen ben, die in de drukte van het bestaan kwijt lijken te raken.

Welke herinneringen roept zij op, niet alleen persoonlijk als mens maar ook in psychologische aspecten die in ons collectief geheugen leven.

Het land spreekt voor zich, hieraan iets toevoegen zonder deze geweldige harmonie van eenheid te verstoren, een samenspel.

Ik luisterde naar het land, lopend langs de beverloop, haar greppels en haar oneindigheid, haar geruis en haar moeras.

Dit is wat zij ons liet zien..

Plaats: de Bever en de Tomp te Achel in Belgie september 2008

Opstuivend

Drukt een Waal en een Vlaam uit.

Hoogte en breedte 180:180cm
Materialen: uit het bos.

Voorbij

Een kind, een jongetje van ca. 13 jaar, liggend,
zichzelf overgevend aan de aarde.
Hij droomt zijn droom.
Materiaal: boomstammetjes en bladeren van varens.

Hij droomde over paarden, ridders en harnassen.
Ik speelde mijn dromen uit.

Zij droomde over barbies, prinsen en kastelen.
Het witte paard voorbij.

Eerbetoon

Alles hangt met alles samen.
Want wat er gebeurt met de dieren
gebeurt spoedig met de mens.

De aarde behoort niet aan de mens,
de mens behoort aan de aarde.

Chief Seattle, 1855

Buitenbeeld

Oehoe ik ben er even niet
Een grote liggende vrouw die anderhalve meter boven de grond zweeft.
Zij roept: “oeh, oeh, ik ben er even niet, ik ben even buiten beeld!

Groote: 300 cm zwevend in een kring van bomen.
Deze werken zijn tot stand gekomen in samenwerking met beeldende kunstenaar Thea Blok.